پیرکی لال سحرگاه به طفلی الکن

Pir Naseer Ud Din Naseer of Golra Shareef reading a Farsi ghazal in his beatuful voice. Being a Punjabi guy I do not understand all this Persian. Anyway, the tune is perfect and worth listening. In start Pir Sahab introduce this poem as a conversation between an old man and a young man. Both the men are suffer from palilalia. The poem is master piece of Mirza Habibollah Shirazi, known as Qaani, Their is more detailed page in persian قاآنی شیرازی.

پیرکی لال سحرگاه به طفلی الکن
می شنیدم که همی راند بدین نوع سخن
کای زِ زُلفت صُ صُ صُبحم شا شا شام تاریک
وی ز چِهرت شا شا شامم صُ صُ صُبح روشن
تِ تِ تِریاکیم و بی شَ شَ شَهد لَ لَبت
صَ صَ صَبر و تا تا تابم بِرَ رَفت از تَ تَ تَن
طفل گفتا: مَ مَ مَن را تُ تُو تقلید مکن
گُ گُ گُم شو زِ بَرم ای کَ کَ کَمتر زِ زَ زَن
می می خواهی مُ مُ مُشتی به کَ کَلّت بزنم
که بیفتد مَ مَ مَغزت می میان دَ دَهن
پیر گفتا که وَ وَلله مَ مَعلوم است این
که بِزادَم من بیچاره زِ مادر الکن
مَ مَ مَن هم گُ گُ گُنگم مِ مِثل تُ تُ تُو
تُ تُ تُو هم گُ گُ گُنگی مِ مِ مِثل مَ مَ مَن

Advertisements

Comments Invited

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s